مدت‌ها است حداقل سالی یک‌بار این سروده بلند آقای علی موسوی گرمارودی را (مرداد ۱۳۴۷. از کتاب: در سایه‌سار نخل ولایت. دفتر نشر فرهنگ اسلامی) در خلوت و سکوت می‌خوانم اما هیچ سالی، به اندازه این روزها با اوضاع دنیا، تطبیق نداشت. (+ صلوات در ۵ پوستر).

🌄 🌸